Je gaat steeds meer twijfelen aan allerlei marketing kreten en campagnes van grote bedrijven wanneer het gaat om duurzaam en verantwoord ondernemen. Het worden inmiddels meer loze kreten dan dat bedrijven hier bewust mee aan de slag zijn. Bedrijven houden zich vooral aan de regels en zullen niet snel meer doen dan wettelijk opgedragen. Of ze omzeilen die regels via creatieve omwegen. Maar kan je deze bedrijven dan nog wel vertrouwen? Hoe kan je goed inschatten wat ze zeggen en wat ze daadwerkelijk doen op het gebied van duurzaam ondernemen?

Er zijn maar weinig bedrijven die zelf grotere stappen maken om duurzamer te produceren. Zeker wanneer er veel geld mee gemoeid is zullen de producenten eerder creatief zijn in het ontwijken van deze regels.

Recentelijk vind ik zelf PostNL een mooi, of liever gezegd slecht voorbeeld. Dit bedrijf valt wel door de mand toen RLT melde dat PostNL afspraken heeft gemaakt met AliExpress (een bedrijf van Alibaba uit China) voor de verzending van pakketten naar Nederland. PostNL vertelde met trots in mei 2017 dat ze een mooi contract hadden afgesloten met een bedrijf dat rommel naar ons verscheept waarbij we in de meeste gevallen geen verzendkosten hoeven te betalen. Zeer goedkope producten worden gratis verstuurd vanuit China naar Nederland. Dat is toch complete waanzin?

Zolang dit soort geheime afspraken gemaakt kunnen worden kunnen de kleine webshops in Nederland het wel vergeten. Producten uit China hier naartoe halen voor een lager verkoopbedrag en zonder verzendkosten. De consument gaat over het algemeen voor een lage prijs met gratis verzenden en niet voor een duurzame uitleg. Die consument denkt altijd aan de portemonnee. Wanneer je kijkt naar de online verkoop vanuit Nederland bij buitenlandse online webshops neemt China inmiddels 31% in van dat totaal.

Een eenvoudige test bestelling toont al aan dat de verzendkosten niet in verhouding zijn tot de verzendkosten. Ik bestelde als voorbeeld een USB charger op Aliexpress. Zo’n oplader kost ongeveer 2 euro en wordt gratis geleverd vanuit China. De kosten wegen niet op tegen de energie die daar voor nodig is om die bestelling thuisbezorgd te krijgen. Inpakken, verpakkingsmateriaal, personeelskosten, vervoerskosten en daarbij de productie van het apparaatje zelf. Zo’n verkoop is geen gezond verdienmodel.

PostNL heeft het zelf vaak over het verduurzamen van de pakketverzending. Hoe zien zij dat wanneer we gratis uit China onze producten laten vervoeren? Dat zal heel wat CO2 genereren. Maatschappelijk ondernemen ammehoela. Ga niet zeggen dat je het anders niet redt. Het is verder kijken dan vandaag. Door lokale ondernemers en lokale webshops beter te helpen zorg je voor meer werkgelegenheid en tevens een gezonde economie. Lokaal is zeer belangrijk. Steeds meer producten worden in Europa zelf geproduceerd en over het algemeen van een betere kwaliteit met meer oog voor duurzaamheid. Dat zijn producten met een goed verhaal.

Daarbij worden met grote andere partijen afspraken gemaakt met PostNL. Denk aan Bol en CoolBlue. Voor de kleine ondernemers wordt het daarmee onmogelijk om online concurrentie te bieden op de gratis verzendkosten. Op naar de winkelstraat met één winkel. Wettelijke regels kunnen helpen om gratis verzending onder een bepaald bedrag uit te bannen. Maak de consument meer bewust van de consequenties op lange termijn.

De vraag is natuurlijk wie hiervoor verantwoordelijk gehouden kan worden. De consument zou zelf beter moeten weten. Maar zolang wij ons gedrag niet zelf kunnen veranderen kunnen producenten, vervoerders en verkopers wel het verschil maken. Elk klein stapje helpt.

Daarom zou PostNL eerlijk moeten kijken naar deze afspraken. Zijn ze bang voor concurrentie of zien ze gewoon een goede extra omzet. Wie zal het zeggen.